شهر من شهروندی پُر از ماشین و سیمان است هر روز/ شهر من هم عاشقی با چشم گریان است هر شب/شهر من را مردمش حرف نشنیدند و پند/شهر من را کودکی در چهارراهی کرده بند/ شهر من بخند

مطالبه آفرینی و نحوه پاسخگویی به نیازهای زنان در فضای مجازی

به دعوت مهرخانه به نشستی با عنوان «مدیریت مطالبات زنان در وبلاگستان» در نمایشگاه رسانه‌های دیجیتال دعوت شدیم. در ادامه گزارشی از این نشست را می‌خوانید. البته همان‌طور که معمول است، برخی از صحبت‌ها حذف شده است.

به گزارش مهرخانه، این نشست با حضور زهرا مینایی مدیر وبلاگ “خط می زنم”، سحر دانشور مدیر وبلاگ “امروز نوشت”، زهرا باقری مدیر وبلاگ “چند لحظه”، سمیرا افتخارنیا مدیر وبلاگ “سامی دخت” و عطیه کشتکاران نویسنده وبلاگ “گلدختر” و به همت پایگاه تحلیلی- خبری مهرخانه در حاشیه نمایشگاه رسانه های دیجیتال برگزار شد.

تحولات نظام آموزشی- فرهنگی، باعث ایجاد مطالبه می شود

سمیرا افتخارنیا در ابتدای نشست به تعریف مطالبه پرداخت و گفت: مطالبه خواسته آگاهانه ای است که از طریق قشری درخواست می شود و از خصوصیات مهمش این است که نمی تواند فردی باشد بلکه باید گروهی آن را حمایت کنند.

وی ادامه داد: تحولات نظام آموزشی و خرده فرهنگ ها، باعث ایجاد مطالبه می شود و البته ما یکسری مطالبات کاذب داریم که بر اثر جابجایی ارزش ها به وجود می آیند.

نویسنده وبلاگ «سامی دخت» اشتغال زنان در پیشبرد مصرف گرایی را به عنوان یک مطالبه کاذب معرفی کرد و افزود: در فضای وبلاگستان باید ابتدا مطالبات را به درستی شناسایی کرده و پس از آن مطالباتی را که در حال شکل گیری هستند، در یک مسیر درست هدایت کنیم.

سحر دانشور در ادامه با طرح این سئوال که ما مطالبات کدام دسته از زنان را مدنظر قرار می دهیم، تصریح کرد: ما همیشه مطالبات را در سطحی از انتظار نگه می داریم و آنچه در این فضا شاهد آن هستیم این است که فرهنگ زنان تهرانی در وبلاگستان اپیدمی شده است و زنان بقیه شهرها یا به حاشیه رفته اند و یا مطالبات زنان تهرانی را تبلیغ می کنند.

وی با انتقاد از اینکه مطالبات زنان در قومیت ها و فرهنگ های مختلف در فضای وبلاگستان دیده نشده است، افزود: ما باید در فضای مجازی به سمتی پیش رویم که قومیت های مختلف را به حضور در این فضا و بیان مطالباتشان تشویق کنیم و اینکه زنان یک استان مطالبات کلان شهرها را درخواست کنند،  خطر بزرگی در این مسیر است که باید به درستی هدایت شود.

مطالبه واژه ای است که پس از مسئله، مطرح می شود

پس از آن زهرا مینایی با بیان اینکه مطالبه واژه درستی نیست، گفت: مطالبه واژه ای است که پس از مسئله مطرح می شود، ما پس از مطرح شدن سئوال و ایجاد مسئله به سراغ مطالبه می رویم.

به اعتقاد مدیر وبلاگ «خط می زنم»، در حال حاضر مطالبات زنان ما از سوی گفتمان رقیب ایجاد می شود.

وی افزود: مطرح کردن مطالباتی چون برابری دیه زن و مرد و امثال آن مسئله ای است که پاسخش در آن نهفته است و ما باید این مطالبه را به صورت سوالی که پاسخش در آن نهفته است، در ذهن زنان پاسخ دهیم. به عنوان مثال وقتی عنوان می شود حجاب محدودیت دارد، باید پاسخ دهیم که آیا پوشیدن کفش با پاشنه ۱۲سانتی که امکان راه رفتن را سخت می کند، محدودیت ندارد.

مینایی تاکید کرد: وقتی فضای وبلاگستان به سمتی رود که ما خودمان سئوالات مسایل زنان را ایجاد کنیم، آن موقع است که در رسالتمان موفق خواهیم بود و می توانیم مطالبات زنان را در فضای درست هدایت کنیم.

رسانه، قابلیت مسئله سازی دارد

نویسنده وبلاگ «خط می زنم» با بیان اینکه رسانه قابلیت مسئله سازی دارد، گفت: رسانه ها می توانند از این فضا به خوبی استفاده کنند و البته ارتباط نداشتن وبلاگ ها با یکدیگر مسئله ای است که باعث بروز مشکلاتی در این راه می شود. پس باید وقتی بحثی در یک وبلاگ مطرح می شود رشته آن را وبلاگ های دیگر در دست گرفته و اینگونه مسئله را توزیع مناسب کنند.

عطیه کشتکاران در ادامه با اشاره به بحث مدیریت مطالبات زنان تصریح کرد: علاوه بر مدیریت مطالبات زنان، باید دقت داشت که این مطالبات از دل مردم بر آید. زنانی که بدون وابستگی به نهاد خاصی روزانه می نویسند، در این فضا خیلی نادیده گرفته می شوند. در حالی که این زنان از پتانسیل بالایی برخوردار بوده و می توانند مطالباتی را مطرح کرده و آن را به صورت هدفمند دنبال کنند.

وی با بیان اینکه جایگاه این افراد در فضای مجازی مشخص نیست، گفت: این زنان احساس می کنند مطالباتشان قابل مطرح شدن نیست و اگر مطالبات نهفته شان به صورت هدفمند ساماندهی شود، در پیشبرد اهدافمان موفق تر خواهیم بود.

در ادامه این نشست زهرا باقری با اشاره به این مطلب که مطالبه برای برخی از زنان هنوز معنا پیدا نکرده است، گفت: ما می توانیم مطالبات زنان را در فضای مجازی در قالب برگزاری مسابقه به دست آوریم و آن ها را مدیریت کنیم.

دانشور در ادامه با بیان اینکه باید علت مسئله شدن زنان را پیدا کنیم، افزود: اگر به تعریف زن در گفتمان انقلاب بپردازیم باید بحث کرامت انسانی او را تعریف کنیم که مدرنیته در حال از بین بردن آن است. کمااینکه این اتفاق در خصوص مردان ما نیز افتاده است و به اعتقاد من باید مطالبات زنان به سمت سرشت انسانی او حرکت کند.

چگونه می توان مطالبات زنان را در فضای مجازی پیگیری کرد؟

پس از آن زنان وبلاگ نویس به بیان پیشنهاداتشان در حوزه شناسایی و مدیریت مطالبات زنان پرداختند.

سمیرا افتخارنیا به ضرورت هم افزایی وبلاگ نویسان زن اشاره کرد و گفت: ما باید مطالبات واقعی را آنقدر مطرح کنیم تا با هم افزایی موجود این مطالبه پاسخ داده شود و مختصات مطالبات غیرواقعی را به سمت دیگری ببریم.

وی ادامه داد: مطالبه آفرینی در وبلاگستان باید از طریق خود ما شکل بگیردُ به عنوان مثال سبک زندگی ایرانی اسلامی مسئله ای است که می تواند به یک مطالبه تبدیل شود.

زهرا مینایی در این خصوص عنوان کرد: باید تحلیل گفتمان در این فضا صورت گیرد و باید کاری کنیم تا زنان هویت انسانی خود را بشناسند.

وی افزود: ما باید گفتمان حاکم بر فضای مجازی را در نظر داشته باشیم و پیشبرد این جریان را به دست کسانی بسپاریم که می توانند الگوی خوبی برای ما باشند و یک عده ای باید در این مسیر جریان ساز باشند.

نویسنده وبلاگ گلدختر نیز به بیان نظرات خود در این خصوص پرداخت و گفت: ما باید سطح مطالبات زنان را بالا ببریم و مطالباتی که به کرامت انسانی مربوط می شوند را پررنگ تر نشان دهیم، چرا که زنان می توانند مطالبات کل جامعه را مدیریت کنند.

زهرا باقری تصریح کرد: هم افزایی وبلاگ های زنانه باید یک متولی داشته باشد و همانطور که گفتم در قالب برگزاری مسابقه می توانیم مطالبات زنان را شناسایی و اولویت بندی کنیم.

این مطلب در مهرخانه و زنان پرس.



پیشخوان
  • با نگاه غریب بنویسیم
  • جومپا لاهیری یک نویسندۀ هندی تبار است. او در لندن به دنیا آمده و در سه سالگی به آمریکا رفته و در آنجا بزرگ شده است. «خاک غریب» بعد از کتاب‌های «مترجم دردها» و «هم‌نام» نوشته شده است. طرح کلی داستان‌های او، دربارۀ هندی‌هایی است که در آمریکا زندگی می‌کنند و با سنت‌های خود و اقتضائات کشور جدید در جدال‌اند. معمولا خانواده در نوشته‌های او پر رنگ است. یکی از ویژگی‌های نثر او تصویر جزئیات ریزی است که نه تنها کسل‌کننده نیست بلکه به ترسیم دقیق فضا در ذهن خواننده کمک می‌کند. لاهیری در سال ۲۰۰۸ جایزه‌ی فرانک اوکانر را برای همین کتاب برد. همچنین این کتاب در رده‌بندی نیویورک‌تایمز جزو کتاب‌های پرفروش سال ۲۰۰۸ شناخته می‌شود.

    (بیشتر…)

    لینکهای روزانه
    برخی از حقوق متن های نوشته شده در این وبلاگ برای نویسنده محفوظ اند.